معمولاً وقتی می خواهند سلاح نظامی جدیدی را آزمایش کنند در خفا و با حداکثر تدابیر امنیتی احتمالاً آن سلاح را در یک پایگاه نظامی حفاظت شده و یا در یک بیابان و صحرای متروکه، تست می کنند. امّا حکایت سلاح ها و ابزارهای جنگ نرم، شیوه دیگری است؛ نقطه هدف خدعه ها و تزویرهای سیاسی، ذهن و قلوب مردم است و بالاجبار نمی توان آن را در پشت درب های بسته آزمایش نمود.

آنچه در فتنه 88 در ایران اتفاق افتاد و نسخه های ابتدایی تر و ساده تر آن در انقلاب های مخملی اوکراین، گرجستان و قرقیزستان آزمایش شده بود، تکنیک و ابزار سیاسی تولیدشده توسط اتاق های فکر نظام سرمایه داری- صهیونیستی بود تا مخالفان نظام سرمایه داری را با «اعتراض سازی های شبه مدنی» و «دموکراسی خیابانی» (اگر کانال دموکراسی صندوق های رأی است چرا اردوکشی خیابانی؟) و با استفاده از بمباران رسانه ای، از میدان به در کنند. این سلاح مزورانه سیاسی با خنثی شدن فتنه 8 ماهه سال 88 در ایران، مرگ تئوریک خود را اعلام نمود. نوع مواجهه نظام جمهوری اسلامی و پادزهرهای به کار گرفته شده، راهکاری را ارائه داد که در صورت رعایت شدن شرایط، این مدل از سلاح جنگ نرم [انقلاب های مخملی کلاسیک] خنثی می شود. اما اعتراضات اخیر در روسیه و به ظاهر در اعتراض به نتایج انتخابات ششمین دوره دومای روسیه نسل جدیدی از این سلاح جنگ نرم را ارائه می کند که البته در ادامه تشریح خواهد شد که مدیریت آمریکایی اعتراضات در حقیقت در حال «تست کردن» خدعه دست ساز جدید خود برای به کارگیری جدی آن در میدانی پرخطر اما وسوسه انگیز به نام «ایران» است.
ویژگی های سلاح دموکراتیک(!) جدید
در دنیا، دستگاههای امنیتی روسیه به خبرگی و توانایی شهره هستند و از تجارب حرفه ای ک.گ.ب نیز بهره برده اند، از این رو وقوع اعتراضات مدیریت شده اخیر در این کشور مورد انتظار کارشناسان نبود. از سوی دیگر روسیه از نزدیکی مرزهای خود شاهد پیاده سازی پروژه های انقلاب های مخملی در کشورهای اوکراین و گرجستان و .. بود، هم چنین فتنه سبز 88 در ایران را رصد کرده بود، پس مسئله چیست؟ موضوع این است که شیوه سازماندهی و مدیریت اعتراضات اخیر در روسیه با شیوه رایج انقلاب ها مخملی تفاوت داشت. برخلاف شیوه های کلاسیک که معمولاً با بسیج هدفمند طبقه متوسط شهری و اکثراً با محوریت اعتراضات در پایتخت، جرقه انقلاب مخملی زده می شد، در نسل جدید این خُدعه؛ نطفه اعتراضات در شهرهایی به غیر از «پایتخت» منعقد می شود . با جوسازی رسانه ای و عملیات روانی، اعتراضات از حاشیه کشور به مرکز تسری داده می شود و با موجی تقویت شده به حاشیه ها بازمی گردد. مدل جدیدی که در روسیه در حال پیاده سازی(البته به عنوان پایلوت) است علاوه بر اعتراض سازی های شبه مدنی با گرایشات قومی و گروه های تجزیه طلب و گروه های تروریستی ترکیب شده است. مزایای این سلاح دموکراتیک(!) نسبت به نسل قبلی آن(انقلاب مخملی کلاسیک) آن است که؛ 1- توانایی مانور سیاسی و قدرت غافل گیری بیشتر دارد؛ 2- اعتراض های مدیریت شده چون در سطح کشور پخش شده می تواند در برابر اتهام خاستگاه طبقگی اعتراضات مقاومت کند؛ 3- کنترل اغتشاشات سخت تر است چون صحنه میدانی آن پخش شده است 4- خواسته های تجزیه طلبانه و قومیت مدارانه به کمک اغتشاشات می آید؛ 5- بخش عمده ای از مردم کشور و نه صرفاً پایتخت نشینان را درگیر می کند.
چرا هدف اصلی «ایران» است؟
اما اینکه چرا هدف اصلی این شیوه جدید ایران است هم دلایلی دارد که به برخی از آنها اشاره می شود. تا قبل از فروپاشی شوروی، بلوک شرق یک رقیب جدی و واقعی برای نظام خشن اما سیاس لیبرال سرمایه داری بود اما بعد از فروپاشی شوروی دشمنی سابق جای خود را به آمیزه ای از «رقابت» و حتی «همکاری» داده است. بعد از اضمحلال بلوک شرق، بسیاری از جریان سازان و طراحان نظام غرب علناً اعلام کردند که روسیه رام شده خطر جدی محسوب نمی شود و اکنون دشمن شماره یک غرب، «اسلام» است که البته نماد و کانون اصلی دشمن جدید هم «ایران» است. روسیه امروز به عنوان عضو ناظر ناتو در بسیاری از تجاوزکاری های آمریکا صرفاً تماشاچی است، از لحاظ اقتصادی در صف پیوستن به نظام آمریکا ساخته (WTO) است و آرزو دارد روابط نزدیک تری با اتحادیه اروپا (EU) داشته باشد. تنها مشکل روسیه امروز این است که گاهی وقت ها عادت پیشین مخالفت با تصمیمات آمریکا را به یاد می آورد و در موضوع تقابل با ایران همکاری 100 درصدی نمی کند و در موضوع «سوریه» با موضع آمریکا همراه نیست. آزمایش کردن سلاح جدید جنگ نرم آمریکایی ها در شهرهای روسیه علاوه بر تست آن به منظور رفع عیب و بهبود، قدری هم به مقصود «گوشمالی» روسیه طراحی شده است. اما هدف اصلی انتخابات آتی مجلس در ایران است. نکته ظریف دیگر آنکه غربی ها به طور سنتی نظام مردم سالار ایران را با نظام اقتدارگرای شوروی سابق و یا وضعیت امروز روسی مقایسه می کنند و تمایل دارند مدل های سیاسی خود در مواجهه با روسیه را در قبال ایران اجراکنند. مدل (گورباچوف – یلتسین) آشکارا در دوران ریاست جمهوری خاتمی مطرح و امتحان شد (پاسخ متقن ، استدلالی و محکم رهبر انقلاب به این توطئه را به یاد آورید) و مدل انقلاب مخملی از لحاظ سابقه تاریخی به حوادث فروپاشی شوروی سابق بر می گردد.
بازیگری فعال اصلاح طلبان در طراحی های آینده
از سوی دیگر سابقه اصلاح طلبان یا همان فتنه گران نشان داده است هرگاه جلسات سری و امنیتی خاص در خارج از کشور می گیرند، طراحی جدید و فتنه جدید در راه است؛ قبل از فتنه 88 بخشی عمده از پروژه در جلسه «اربیل عراق» طراحی شد. 9 دی در تیتر یک شماره قبل خود به جلسه انتخاباتی اصلاح طلبان با آمریکایی ها در «بگرام افغانستان» برای طراحی اقدامات در انتخابات آتی مجلس، به طور مبسوط پرداخته است. اما استراتژی اعلام شده اصلاح طلبان نیز این تحلیل را تأیید می کند؛ آنها می گویند ما در انتخابات مجلس «عدم مشارکت فعال» داریم!؛ «مشارکت نداشتن» می تواند در نتیجه عدم اقبال مردمی و احتمال رد صلاحیت و نارضایتی از مشارکت حداکثری باشد اما صفت «فعال» یعنی چه؟ معلوم است آنها از تودهنی شکست فضاحت بار در فتنه 88 متنبه نشده اند و انرژی خود را برای بازیگری «فعال» در ایجاد اغتشاشات و اعتراض سازی های فردای انتخابات مجلس، ذخیره کرده اند. برعکس ژست های مظلوم نمایانه و اظهار تمایل به آرمان های انقلاب و خط رهبری و ... اصلاح طلبان، آینده نظام جمهوری اسلامی را سیاه و تیره و تار می بینند.اصلاح طلبان در جلسات سری خود به آمریکایی ها قول داده اند در مرحله نظام سازی انقلاب های منطقه، به گونه ای ایران را مشغول به داخل سازند تا «نظام جمهوری اسلامی» الگوی کشورهای منطقه قرار نگیرد.در همین راستا با کمال بی شرمی و پررویی از الآن به برخی رهبران منطقه نامه زده اند. حزب منحله مشارکت در حوزه جوانان و اقشار و زنان در داخل و خارج کشور کمیته تشکیل داده است. آنها می خواهند از فردای انتخابات مجلس، موجی از اعتراضات را در سراسر کشور به صورت مصنوعی راه اندازی کنند و با ارتباط گیری و برقراری لینک با کانون های انقلابی منطقه، القا کنند که بله موج دومینووار انقلاب های منطقه به ایران رسید!! کدهای این سناریوی خبیثانه این است که گروهک نهضت آزادی با راشد الغنوشی(از رهبران انقلاب تونس) مکاتبه کرده و محمدرضا خاتمی وقیحانه به حزب الله و حماس نامه نگاشته است...
چرا رهبر انقلاب فرمودند؛ انتخابات آتی «چالشی» است
هنگامی که «مایک مک فال» به عنوان سفیر جدید آمریکا در روسیه معرفی شد از سوی مقامات امنیتی ایران پیغامی به مقامات روسیه داده شده که سفیر جدید آمریکا از خبره های جنگ نرم و جنگ روانی آمریکایی است و حتماً برای پیاده سازی طراحی خاصی مهره درجه یکی مثل او به عنوان سفیر معرفی شده است. حوادث اخیر در روسیه تحلیل ایران را تصدیق کرد. اما مقامات امنیتی روسیه هم امروز هشداری به ایران می دهند؛ آنها به ما می گویند «حواستان جمع باشد؛ مدل اعتراضات روسیه مدل جدیدی است».
کد تقلب در روستاها و شهرها
طراحی جدید آمریکایی ها احتمالاً از 50 روز قبل از انتخابات مجلس ایران کلید خواهد خورد. حتی گفته می شود مقامات آمریکایی مدل «سن پترزبورگ- مسکو» را به چشم آزمایشی برای مدل مثلاً «اصفهان-تهران» می خواهند. (شروع و کانون اعتراضات در روسیه نه در مسکو بلکه در سن پترزبورگ بود و سپس به مسکو کشید). آمریکایی ها می خواهند با استفاده از عقبه خیانتکار اصلاح طلبان فتنه گر در ایران به همراه سیاه لشگری از گروهک های تجزیه طلب و قومیت گرا و با یاری بی بصیرتی نامزدهایی که به رأی های طایفگی و قومیتی دل بسته اند، کد «تقلب» را به دور افتاده ترین شهرستان ها و حتی روستاها ببرند. برای رسانه های آمریکایی، «خون» مهم است چه در تهران ریخته شود و چه در درگیری طایفه ای و قبیله ای در گوشه کشور. استراتژی آنها این است که به نامزدهای شکست خورده در حوزه های شهرهای حاشیه ای و یا شهرستان ها، القا کنند که تقلب شده است و آنها هم فراخوانی برای اعتراض هواداران خود داشته باشند. اگر کانون فتنه 88 صرفاً در تهران بود، طراحی فتنه انتخاباتی بعدی برای حداقل 20 شهر و شهرستان کوچک و بزرگ است(اغتشاشات روسیه در بیش از 70 شهر و منطقه روی داده است). نامزدهای دلسوز و هواداران بابصیرت آنها در اقصی نقاط کشور باید از این طرح خطرناک اما کاملاً متحمل و جدی با خبر باشند؛ چه بسا اعتراضات ظاهراً به حق در محدوده ای کوچک در گوشه ای از شهرستان های حاشیه ای کشور، تدارکی باشد برای حرکت های تند بعدی که مقدمات قتل مردم عادی و القاء ناامنی را شکل دهد. سناریو و طراحی حوادث پس از انتخابات آتی مجلس ، که از سوی مراکز صهیونیستی تهیه شده است یک سناریو جامع و سرو ته دار است و ابعاد داخلی و منطقه ای دارد. رهبر معظم انقلاب که معمولاً همواره قبل از برگزاری انتخابات ها به ابعاد مثبت و شادی آفرین انتخابات ها اشاره می کند در اظهاراتی متفاوت و تامل برانگیز (که چند مرتبه در جلسلات گوناگون تاکید شد) از انتخابات آتی مجلس تحت عنوان «چالش برانگیز» یاد کردند. به عنوان نمونه ایشان در عید فطر امسال فرمودند:» امسال ما در آخر سال، انتخابات را داريم. انتخابات هميشه در كشور ما تا حدودى يك حادثه ى چالش برانگيز است. اگرچه در مقايسه با انتخابات هائى كه در بعضى از كشورهاى دنيا - چه كشورهاى به اصطلاح پيشرفته، و چه بعضى از كشورهاى ديگر - برگزار مي شود، كه تويشان چه خباثتها، چه خيانتها، چه درگيرى ها، حتّى چه كشت و كشتارها اتفاق مى افتد، بحمدالله اين حوادث در كشور ما نيست، اما بالاخره يك چالشى است؛ مردم را متوجه ميكند. مراقب باشيد اين چالش به امنيت كشور صدمه نزند. انتخابات كه مظهر حضور مردم است، مظهر مردم سالارى دينى است، بايد پشتوانه ى امنيت ما باشد. نبايد اجازه داد كه اين چيزى كه ذخيره ى امنيت است، پشتوانه ى امنيت است، به امنيت ما صدمه وارد كند. ديديد، حس كرديد، از نزديك لمس كرديد آن وقتى را كه دشمنان ميخواهند از انتخابات عليه امنيت كشور سوء استفاده كنند. بايد همه مراقب باشند، همه بهوش باشند. آحاد مردم، مسئولان گوناگون، منبرداران سياسى، كسانى كه ميتوانند با مردم حرف بزنند، همه مراقب باشند، مواظب باشند؛ از انتخابات مانند يك نعمت الهى پاسدارى كنند. « از این رو باید زنگ خطر رهبر انقلاب را جدی گرفت.
می خواهند کار ایران را یکسره کنند!
اصلاح طلبان منافق در یکی از جلساتی که با آمریکایی ها خلوت کرده بودند به آنها قول داده اند «3 ماه ایران را مشغول داخل سازند». هدف آمریکایی ها، بمباران رسانه ای ایران به بهانه اعتراضات احتمالی پس از انتخابات است تا به قول خودشان جمهوری اسلامی ایران را به «ایران تحقیرشده و ایران کوچک شده» تبدیل کنند و بُرد استراتژیک و منطقه ای ایران را کنترل کنند. آمریکایی ها می خواهند همزمان که مدل جدید جنگ نرم خود را با الهام از روش اعتراضات «روسیه» در «ایران» اجرا می کنند، مدل «لیبی» را برای «سوریه» اجرا کنند. حصر و زندانی کردن پتانسیل مادی و معنوی ایران در مرزهای جغرافیایی خود آمال و آرزوی آمریکایی هاست تا با خیال راحت نظام های جایگزین منطقه را با شیوه های مختلف، منحرف و تدبیر کنند. اما آمریکایی ها خیال های خطرناک تر دیگری هم در سر دارند؛ «استراتژیست های آمریکایی سال 2014 را پایان رویارویی غرب و ایران تعبیر کرده اند» و به خیال خام خودشان می خواهند کار ایران را تا آن موقع تمام کنند. پس از این رو انتخابات آتی مجلس برای آنها کلیدی است؛ مجلس در اختصاص بودجه مهم است از سوی دیگر آنها می خواهند از مجلس- که به نوعی نماد صدای ملت است- صداهای «متفاوت» را بشنوند. حتی آنها می خواهند از پتانسیل جریان مشکوکی استفاده کنند تا پول و امکانات دولت در مواجهه با این سناریو کاملاً طراحی شده در مقابل منافع نظام عمل کند.طراحی آینده آمریکایی ها برخلاف فتنه 88 ترکیبی از اغتشاشات و نافرمانی های برون حاکمیتی و اقدامات منافقان داخل حکومت است.
یش بینی نشده ها را پیش بینی کنیم
مجموعه عوامل گفته شده و نکات دیگری که اشاره نشد، هشداری را گوشزد می کند که «زنگ خطر» رهبر انقلاب را جدی بگیریم؛ انتخابات آتی از جهات امنیتی و سیاسی فوق العاده حساس و پیچیده است و هوشیاری و آمادگی مضاعف را می خواهد. واقعا اگر فتنه سال 88 به خوبی واکاوی شود و نشانه های طراحی خطرناک آینده به درستی رصد شود، غلبه بر فتنه آینده نیز «آسان» خواهد بود. یکی از مؤلفه های بصیرت مؤمنانه، شناخت پیچیدگی ها و زوایای پنهان طراحی دشمن است؛»المومن کیس». اگر سخت تأمل کنیم و سخت هوشیار باشیم غلبه در فتنه ها «سهل» خواهد بود. اگر پیش بینی نشدنی ها را پیش بینی کنیم؛ هرگز غافل گیر نخواهیم شد.