عجیب است اینکه اتفاقات تلخ روز گذشته مجلس را عجیب میدانند و عجیب تر آنکه همزمان با دهه فجر از چپ و راست احساس تکلیف می کنند که آن را محکوم کنند و محکم توی دهن این دولت بزنند!

{loadposition inside-article}

جمعی از حامیان دکتر احمدی نژاد طی بیانیه ای تاکید کردند: امروز احمدی نژاد را مقصر می دانند در حالیکه آغاز بی اخلاقی ها علیه رئیس جمهور مردمی از خانه ای کلید خورد که به نام ملت است و می بایست مدعی المستضعفان باشد نه آنکه کام آنان را همزمان با روزهای شکوهمند تولد انقلاب اسلامی و هنگامه مرور انواع دست آوردهای ارزشمند و ظهور تولیدات و ابداعاتی مانند قاهر 313 و جشن فرستادن موجود زنده به فضا و ... تلخ نمایند.

به گزارش شبکه ایران در بیانیه "حامیان جوان دولت اسلامی" آمده است: حامیان جوان دولت اسلامی و همه آنان که از دیر باز دکتر احمدی نژاد را شناخته و می شناسند به خوبی میدانند و میدانستند که مهمترین ویژگی ایشان چه به عنوان یک استاد دانشگاه و تحلیلگر و چه به عنوان استاندار یا در قامت شهردار پایتخت و چه در جایگاه ریاست جمهوری صراحت و جسارت بی بدیلیست که او را بر آن می دارد تا همیشه ایام به ریشه ها بپردازد و فراتر از ظواهر، پشت پرده ها را برملا سازد و این خصلت در عرصه سیاست و پرداختن به حقیقت بنا بر گفتمان قرآن و اسلام همانیست که از آن می هراسیدند و می هراسند.

آیا به راستی عجیب است اینکه رئیس جمهوری که پیش از این از پشت پرده مفاسد می نالید و از وجود لیستهای مفسدان یقه سفید و آقازاده ها، فریاد می کرد اینک نیز همان کند که پیشتر می کرد !؟ و جالب اینکه با پرروئی و بی پروائی تمام ، مواخذه اش می کردند که چرا بیشتر افشا نمی کند و نمی گوید ! و اینک که پس از ماه ها روزه سکوت و صبر را شکسته و برگی دیگر از آن اسامی را رو می کند و خواسته عدالت خواهان را اجابت، باز تابش را نمی آورند و همانی می شود که بارها در این سالها تجربه کرده ایم : " چپ ، راست، کارگزار، علیه خدمتگزار "

مگر نه اینکه در هنگامه انتخابات احمدی نژاد خواستار توجه به پشت پرده ها و هوشیاری در بازی آن کارزار و نقش کارگزارانی شد که مدتها بعد صدای سکوت و همسازی با فتنه شان گوش خراش گشت و تاکنون نیز ادامه دارد.

و این ایراد احمدی نژاد است که نمی خواهد یا نمی تواند حواشی را بر متن برگزیند و به جای ریشه به ساقه و برگها بپردازد و آیا به راستی هیچ ناظر منصفی هست که بازی استیضاح وزیر کار و تعاون را به بهانه مرتصوی به خصوص در این زمان اندک تا انتخابات و با وجود انواع مشکلات و چنگ و دندان نشان دادن دشمنان خارجی و معاندان داخلی به عنوان سناریوئی از پیش ساخته و برغم منویات ولایت نداند.

آیا مرتضوی همان قاضی ولایتمداری نیست که در دوران اوج سطوت و سیطره دوم خردادی ها و در لبیک به منویات ولایت حکم به توقیف نشریات زنجیره ای صادر کرد.

آیا فرمایش صریح مقام معظم رهبری رهبری مبنی بر اینکه گاهی اصرار بر یک امر حق و قانونی هم می تواند کمک کننده به خواست دشمن باشد باعث لغو و عدم طرح سوال دوم از رئیس جمهور نشد؟ آیا به راستی دامن زدن به اختلافات و دمیدن در شعله های افتراق و قدرت نمائی و جلوه آرائی و عقده گشائی ، خواسته دشمنان نظام اسلامی نیست و چه شده است که استیضاح یک وزیر در شرایط کنونی مهمتر است از رسیدگی به مسائل معیشتی محرومان و پرداختن به آوار اندوه و انبوه مشکلات مستضعفان و نیازمندان؛ آیا بواقع رضایت خداوند متعال و خواسته ولایت برایتان چه میزان اهمیت دارد؟ و مگر نه اینکه اولویت های نظام اسلامی را نیز ولی _که اولی بالمومنین بانفسهم_ است می نمایاند.

آری، امروز احمدی نژاد را مقصر می دانند درحالیکه آغاز بی اخلاقی ها علیه رئیس جمهور مردمی از خانه ای کلید خورد که به نام ملت است و می بایست مدعی مستضعفان باشد نه آنکه کام آنان را همزمان با روزهای شکوهمند تولد انقلاب اسلامی و هنگامه مرور انواع دست آوردهای ارزشمند و ظهور تولیدات و ابداعاتی مانند قاهر 313 و جشن فرستادن موجود زنده به فضا و ... تلخ نمایند.

سناریوی استیضاح شیخ الاسلامی دیروز با توهین هائی به رئیس جمهور خادم ملت نیز همراه بود ؛ التهاب افکنی با یادآوری کلیدواژه مناظرات 88، استناد به ادعای دیگری ولو برادر رئیس جمهور و طرح نسبتهایی به او و اطرافیانش که هیچ پرونده اتهامی در هیچ دادگاهی ندارند؟ و خواندن القابی مانند مافیا و ... و مگر نه اینکه حتی مقام عظمای ولایت نیز اتهاماتی مانند انحرافی را رد نمودند پس چگونه است که منحرف ساختن اذهان عمومی با فرافکنیهای اینگونه ای صورت می گیرد که پایه و اساسی ندارد.

آری ، او مجرم است و می بایست تاوان دهد که اهل معامله در امور مردم نیست ؛ بقول حافظ "گفت آن یار کزو گشت سر دار بلند / جرمش آن بود که اسرار هویدا می کرد " و امروز جرم احمدی نژاد این است که نخواسته و نمی خواهد تا با وجود انواع حمایتهای مقام معظم رهبری از سرمایه معنوی "ولایت" هزینه کند و باز هم سیبل انواع تیر و ترکشها می شود که نظام دچار خدشه نگردد که "سر خم می سلامت شکند اگر سبوئی"