اسوشیتدپرس: «محبوبیت و قدرت نتانیاهو که اصرار به حمله نظامی به ایران دارد، با کاهش چشمگیری مواجه شده است. رابطه اوباما و نتانیاهو نیز پرتنش است و مناسبات رهبران این دو دولت متحد دیرین، در مقطع فعلی سردتر از سال‌های پیشین است.»

{loadposition inside-article}

خبرگزاری امریکایی اسوشیتدپرس (AssociatedPress) با انتشار گزارشی تحلیلی، تأکید کرده است که باراک اوباما باید در هفته‌های آینده تصمیم نهایی و استراتژی کاملا مشخصی در مواجهه با برنامه اتمی ایران اتخاذ کند. این یادداشت تأکید می‌کند که احتمال حمله نظامی به ایران کمرنگ‌تر شده است.

 

در این گزارش که وب سایت دویچه وله (DeutscheWelle) آن را بازنشر داده است، می خوانیم:

 

 

 

««یک دهه درگیری‌های نظامی ایالات متحده امریکا در خاورمیانه، هزینه مالی هنگفت و نارضایتی گروه‌های متعددی از افکار عمومی را به دنبال داشته است. بحران اقتصادی سال 2009 نیز بیکاری و خسارت اقتصادی چشمگیری در پی آورد و امریکا هنوز با روندی کند از روزهای بحران و بیکاری فاصله می‌گیرد.

 

ایران از نظر توان نظامی به مراتب از افغانستان و عراق قدرتمندتر است و به محض حمله نظامی امریکا، از طریق نیروهای حزب الله لبنان به اسرائیل حمله یا نیروهای امریکایی در افغانستان را هدف قرار خواهد داد. این دو عامل نیز در کنار مشکلات اقتصادی امریکا، احتمال حمله نظامی به ایران را کمرنگ‌تر و هزینه‌های انسانی و اقتصادی آن را بسیار بیشتر می‌کند.

 

 

برگزاری انتخابات اخیر در اسرائیل یک نتیجه مشخص داشت: محبوبیت و قدرت بنیامین نتانیاهو که اصرار به حمله نظامی به ایران دارد، با کاهش چشمگیری مواجه شده است. این در حالی است که رابطه اوباما و نتانیاهو نیز رابطه‌ای پرتنش است و مناسبات رهبران این دو دولت متحد دیرین، در مقطع فعلی سردتر از سال‌های پیشین است.

 

 

باراک اوباما پیش از این بارها به شیوه‌های مختلف با خواسته نتانیاهو مبنی بر حضور امریکا در حمله نظامی به تأسیسات هسته‌ای ایران مخالفت کرده است. دولت اوباما که بر سیاست دیپلماسی و إعمال فشار از طریق تحریم‌ تأکید دارد، تلاش کرده است تا نتانیاهو را از حمله نظامی به ایران منصرف کند.

 

 

"کریس دولان" محقق لبنانی علوم سیاسی و مدرس دانشگاه پنسیلوانیا، می گوید: «موقعیت نتانیاهو تضعیف شده است و بعید به نظر می‌رسد که با این وضعیت بتواند چراغ سبز حمله به تأسیسات اتمی ایران را از امریکا بگیرد.»

 

متخصصان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) می‌گویند که ایران نه تنها غنی‌سازی بیست درصدی اورانیوم را متوقف نکرده است، که بر تعداد سانتریفیوژها در برخی تأسیسات هسته‌ای نیز افزوده است.

در آخرین گزارش آژانس تأکید شده است که ایران به دنبال نصب سانتریفیوژهایی با سرعت بیشتر است که روند غنی‌سازی را تسریع می‌کند.

 

 

"سوزان مالونی" محقق مؤسسه "بروکینگز سابان (BrookingsSaban) "که به تحقیق درباره خاورمیانه می‌پردازد، با تأکید بر اینکه زمان اندکی برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح اتمی باقی است، اضافه می‌کند: «اگر سیاست و برنامه‌‌ای با محدودیت زمانی مشخص درباره ایران اتخاذ نشود، به نظر می‌رسد بحرانی جدی از نوع یک جنگ سرد دیگر رخ خواهد داد.»

 

 

او معتقد است که إعمال تحریم‌ها اگرچه بر اقتصاد ایران اثر قابل توجهی برجا گذاشته است، با این‌حال هنوز باعث نشده است که رهبران ایران علاقه‌ چندانی به مذاکره جدی با امریکا و اتحادیه اروپا بر سر برنامه اتمی نشان دهند.

 

 

بعد از هفته‌ها بحث و روندی طولانی، بالأخره قرار شد دور بعدی مذاکرات میان ایران و کشورهای موسوم به 1+5 در قزاقستان برگزار شود. مقامات ایران هفته‌ها از تعیین مکان مشخص برای مذاکرات شانه خالی کردند[!]

مذاکرات قرار بود در اوایل ماه ژانویه برگزار شود و با عدم همکاری ایران تا 25 فوریه به تعویق افتاده است[!]

 

 

اگرچه قدرت و تصمیم‌گیری نهایی درباره برنامه اتمی ایران در دستان رهبر جمهوری اسلامی است، اما امریکا در انتظار نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری پیش رو در ایران نیز هست.

"کریم سجادپور" متخصص مسائل ایران در مؤسسه بین‌المللی صلح، می‌گوید: «به نظر می‌رسد باراک اوباما منتظر نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری خردادماه سال ۱۳۹۲ است. شاید رئیس‌جمهور بعدی و مواضع او با احمدی‌نژاد متفاوت باشد.»

 

 

سجادپور تأکید دارد که خط قرمز در مواجهه با ایران را از ابتدا نیز امریکا تعیین کرده است و نه اسرائیل. این متخصص مسائل ایران می‌گوید موضع غیررسمی امریکا که اعلام عمومی نمی‌شود، روشن است: «ایران می‌تواند برنامه اتمی و غنی‌سازی اورانیوم را تا حدی که امکان ساخت سلاح اتمی نباشد، ادامه دهد و در اختیار داشته باشد. اگر ایران تضمین ملموس و عملی دهد که سلاح و بمب اتمی تولید نخواهد کرد، امریکا نیز به ایران حمله‌ای نخواهد کرد.»

 

این متخصص مسائل ایران پیش بینی کرده که تحریم‌های سنگین علیه ایران نیز بدون توافق‌های مشخص و معنادار میان دو کشور، لغو نخواهد شد. او تأکید دارد: «آنچه از نظر امریکا "معنادار و عملی" تلقی می‌شود، لزوما همان معنا را برای مقامات ایران ندارد. برداشت مقامات این دو کشور از واژگان، یکسان نیست.»

 

نبود درک و گفتمان مشترک میان دو کشور می‌تواند نتیجه‌ای خطرناک به بار بیاورد، نتیجه‌ای که حمله نظامی امریکا را -علی‌رغم تردیدها و مخالفت‌ها- اجتناب ناپذیر کند.»»