کالبدشکافی یک پدیده‌ جامعه‌شناختی؛ دلایل ناکامی جریان روشنفکری و نواندیش در جامعه‌ ایران

با کمال تأسف، ورود روشنفکری به ایران، هیجانی و همراه با نوعی دین ستیزی بود. به تعبیر مقام معظم رهبری، جریان روشنفکری در ایران بیمار متولد شد: «از اولی که مسئله‌ی روشنفکری در ایران شکل گرفت، به وسیله‌ی کسانی به وجود آمد که اعتقادی به دین نداشتند.»

بیماری روشنفکری؛ «داستان انقلاب مشروطه»

جریان روشنفکری در ایران به این دلیل که محصول سیر طبیعی تطور، تفکر و تمدن ما نیستند کاملاً در جهت اهداف سلطه‌گرانه استعماری و در نقطه مقابل منافع ملت، تاریخ و تمدن ما پدید آمدند و علاوه‌ بر این‌که در راه مبارزه با استبداد حرکتی نمی‌کردند، خودشان دقیقاً عوامل استبداد بودند. یعنی شما تک‌تک اینها را که نگاه بکنید چه در دوره قاجاریه، چه در دوره پهلوی اول و چه در دوره پهلوی دوم همدستان استبداد هستند.

تاملی بر صحبت های دفاعی رئیس جمهور در گفتگوی تلوزیونی با مردم/ قفل دولت کلید بر سایت های موشکی

اساساً به بخش انفجاری موشک ها که بر سر آنها نصب می شود "سرجنگی" می گویند که اکثر قریب به اتفاق موشک های کروز و موشک های بالستیک چه از نوع موشک های بالستیک علمی – تحقیقاتی ماهواره بر و چه موشک های بالستیک جنگی که در دنیا طراحی و ساخته می شوند قابلیت حمل کلاهک هسته ای بجای مواد منفجره متعارف را در بخش "سرجنگی" خود دارا هستند که این شامل موشک های شهاب۳ و ۴، موشک ماهواره بر امید، قدر، قیام، سجیل، فاتح و ... ایرانی نیز می شود.

بسیار مهم: بسته تبیینی تحلیلی «بصیرت هسته ای»؛ آنچه همگان باید بدانند + دانلود

در راستای تبیین گفتمان امام و انقلاب و لزوم آگاهی بخشی عمومی در حوزه مذاکرات و توافق هسته ای، «پايگاه خبري تحليلي رئيس جمهور ما» بسته «بصیرت هسته ای» را مشتمل بر مجموعه 14 گفتار تبیینی تحلیلی به شرح ذیل منتشر نمود.

دیپلماسی پنهان قطعنامه ۵۹۸

قطعنامه ۵۹۸ در تاریخ ۲۹ تیر ۱۳۶۶ توسط شورای امنیت سازمان ملل به تصویب رسید. این قطعنامه که عمدتاً به نفع عراق و به زیان جمهوری اسلامی ایران تنظیم شده بود، بلافاصله از سوی عراق مورد پذیرش قرار گرفت اما جمهوری اسلامی ایران از پذیرش آن خودداری کرد و پیش شرط هایی را برای پذیرش آن عنوان کرد.

چه کسانی جام زهر را به امام (ره) نوشاندند؟

یکی از ابهام آمیزترین مسائل در خصوص چرایی پایان جنگ تحمیلی، مسأله علل پذیرش قطع نامه از سوی حضرت امام (ره) است. نگاهی به دیدگاه های امام (ره) آن است که ایشان در مقطع پذیرش قطع نامه در شرایط سختی به سر می برده اند که بنا بر مصالحی بسیاری از ناگفته ها آن روزها با مردم در میان نگذارده اند.

ارزیابی استراتژیک برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ در یادداشت دکتر حسن عباسی؛ داده ها،ستانده ها و پیامدهای استراتژیک توافقنامه وین

درواقع از رهگذر توافق وین، مشکلاتی از کشور حل شده و مشکلات جدیدی پدیدار خواهد گردید؛ نسبت «آنچه حل شد» و «آنچه به گونه ای نوظهور حادث می شود» قطعاً نسبت متوازنی نیست. درواقع، ساده‌انگاری است که کسی «داده» و «ستانده» را محصور به مباحث فنی هسته ای و حوزه های رفع‌شده در تحریم نماید.در صورتی‌که ظاهراً با یک «داده»ی اولیه (در کاهش توان هسته ای) روبه‌رو بوده، و با یک «ستانده» (در کاهش بخشی از تحریم‌ها) مواجه هستیم، اما عملاً یک «داده»ی ثانویه هم وجود دارد: کاهش توان دفاعی- امنیتی. اگر مقام مسئولی بگوید: «ضمانت اجرا ندارد و نمی پذیریم» در این صورت از نظر حقوقی مشکلات جدیدی مبتنی بر قطعنامه ۲۲۳۱ ظهور و بروز می یابد.

پس از برجام؛ واکاوی محدودیت های 105 گانه جمهوری اسلامی پس از برنامه جامع اقدام مشترک بین ایران و گروه ۱+۵

موضوع هسته‌ای یک مسئله ملی است که همه ملت ایران بر آن اتفاق نظر دارند و بدون شک در اینکه حقوق هسته ای ملت ایران در روند مذاکرات می‌بایست حفظ گردد؛ احدی مخالفتی نخواهد داشت و برخی اختلاف دیدگاه‌ها نیز صرفاً بر سر میزان داده‌ها و ستانده‌ها و رعایت خطوط قرمز امنیت و اقتدار ملی است. 

تفسیر وحید یامین پور از سفر فابیوس به ایران

"اینکه فابیوس چند سال پیش از همجنس بازان فرانسوی خون گرفته و به هموفیلی های ایرانی تزریق کرده؛ یک واقعه کهنه ی تاریخی است... اینکه او نخستین کسی است که یکباره 976 نفر از بیماران ایرانی را به HIV و هپاتیت C مبتلا کرده؛ چه ربطی به توافق هسته ای دارد!؟ مگر او مقصر است!؟ ما به خون نیاز داشته ایم و او هم در اقدامی انسان دوستانه؛ کمک مان کرده است!!این ما بودیم که باید دقت میکردیم و همینطور به او اعتماد نمیکردیم!! مگر همین الان اعتماد نکردیم!؟دنیای امروز؛ دنیای معامله است!! "

نگاهی به برجام

ارزیابی برجام که معاهده ای عریض و طویل است و مضار و منافع احتمالی آن نیز کما و کیفا تاثیرات گسترده دارد، محتاج کار کارشناسی دقیق عادلانه مبتنی بر شاخص منافع ملی و مبانی و اصول جمهوری اسلامی است.