واکاوی استراتژی امام خامنه ای در موضوع هسته ای ایران؛ از دوران وازدگی اصلاحات، تا افتخارات دولت های نهم و دهم و اکنون حراج منافع ملی

وقتی قلب رآکتور اراک با سیمان پُر شد، پرسش زبانه کشید: آیا تدبیر رهبر انقلاب در مواجهه با آنان که شجاع و امین و غیور و دلسوز خوانده می شدند، درست بود؟ آیا سیاست تعیین خطوط قرمز و بعد هم شرط و شروط های پسابرجامی که این روزها همچنان در عمل توسط دولتمردان به سخره گرفته می شوند، صحیح بود؟ آیا رهبر انقلاب انقلابی بود و دیپلمات نبود؟

آقای روحانی، برجام کار خدا بود یا کدخدا؟

آیا مردم وعده حل مشکلات اقتصادی در صد روز (که هم اکنون به هزار روز نزدیک شده است) را باید فراموش کنند؟ آیا مردم وعده حل بسیاری از مشکلات حتی آب خوردن که به بعد از برجام موکول شده بود را باید فراموش کنند و برطرف نشدنش را کار خدا بدانند؟؟ آیا کرسنت هم کار خدا است؟؟

سازشکاری از نظر امام علی (ع)

برای مصانعه یک معادل فارسی دقیق نیست. شاید بشود گفت سازشکاری، یا ملاحظه کاری، یا معامله گری. اما با این که همه اینها مصانعه هستند، ولی مصانعه بیش از اینها است. آنگاه که به علی پیشنهاد کوتاه آمدن در عزل معاویه می شد، این کار در تعبیرات علی و یارانش نوعی مصانعه تعبیر می شد. علی حتی از اینکه به خاطر مصلحت، از آن نوع مصلحتهائی که سیاستمداران خود را با آنها تطبیق می دهند، یک ساعت اجازه دهد معاویه سر کار خود بماند امتناع کرد و آن را مصانعه می دانست.

مروری اجمالی بر جریان سازشکاری در تاریخ انقلاب اسلامی؛ از قطعنامه ۵۹۸ تا‌ توافق هسته ای

جنگ هشت ساله در ماه‌های آغازین انقلاب اسلامی با طراحی نظام سلطه، حمایت ارتجاع عرب و اجرای دیکتاتور عراق با هدف نابودی نظام نوپای اسلامی بر مردم و انقلاب تحمیل شد، این جنگ با وجود خسارت‌های جانی و مالی، برکاتی به‌همراه داشت که به تعبیر رهبر انقلاب، گنجی تمام نشدنی است.

دروازه‌های نفوذ؛ تاریخچه‌ای از نفوذ نظام سلطه در ایران قاجار و پهلوی / بررسی مصادیق تاریخی نفوذ دشمن

نخستین بارقه‌های نفوذ غرب در ایران را می‌توان از هنگام درک ضعف و حقارت برخی نخبگان ایرانی پس از شکست در جنگ‌های خارجی دانست. اهمیت آگاهی به تاریخ نفوذ غرب می‌تواند فراز و نشیب‌های مجادلات و منازعات تاریخی برای تقابل گفتمان‌های خودی و دیگری و چیستی مصادیق مواجهه با غرب را نشان دهد. آنچه دغدغه کانونی این بحث را شکل می‌دهد و از مسیر مرزهای منازعه آمیز هویتی می‌گذرد؛ گذری بر تاریخ نفوذ غرب در ایران است.

واکاوی تناقض آرای آیت‏ الله منتظری (3)؛ انتخاب رهبری در مجلس خبرگان و انتقاد از او

 درباره‌ی گزینش رهبری و انتخابات عمومی و بی‌واسطه یا با واسطه بودن آن، آیت ا... منتظری استدلال می‏کردند که گرچه مردم در انتخابات رهبری، مشارکت دارند اما نتیجه در مرحله‌ی دوم و با وساطت خبرگان، حاصل می‏شود و اطمینان در صورت دو مرحله‏ ای بودن انتخابات، بیش‌تر است زیرا احتمال خطا در توده‏های مردم ساده، بیش‌تر از احتمال خطای خبرگان ‏است. 

واکاوی تناقض آرای آیت‏ الله منتظری (2)؛ عدول از نظریات فقهی براساس مواضع سیاسی

اساساً عدول عملی آقای منتظری از نظریه‌ی فقهی خود درباره‌ی اختیارات رهبری ـ در واقع ـ ، چیزی بیش از یک موضع‏گیری سیاسی نیست گرچه ایشان به تدریج در فقهی کردن آن بکوشند. در دوران قائم مقامی خود که رهبری خویش را مسجّل دیده و امتناع برخی از فقها، در تن دادن به رهبری ایشان پس از امام(ره) را آشکارا مشاهده می‏کردند، در حین بحث فقهی به مسأله‌ی نفسانیّت‌ها، حسادت‌ها و اطاعت ‏ناپذیری‏های سایر مدعیّان، توجه داده و چنان‌چه می‏بینیم ایشان نه تنها تخلّف از دستورات ولیّ فقیه را جایز نمی‏دانستند بلکه حتّی «مزاحمت» را حرام می دانستند.

واکاوی تناقض آرای آیت‏ الله منتظری (1)؛ رابطه‌ی رهبری و رئیس جمهور؛ قانونی یا تشریفاتی؟

 آقای منتظری بر اساس مبانی فقهی متین و مستدل بود که در مجلس خبرگان تدوین قانون اساسی نیز مواضع درستی(برخلاف برخی از مواضع آینده خود) گرفته و در دفاع از این اصل که کانون قانون اساسی جدید، اصل مربوط به ولایت فقیه می‏باشد و قانون بدون ولایت ‏فقیه، ساقط و بی اعتبار است در پاسخ به جریان سازی‌های کسانی چون «مقدم مراغه ‏ای، بنی‏صدر و عزّت ا...سحابی» در مجلس به پا خاست؛ ایشان استدلال فقهی کرده که مسؤولیت اصلی با رهبری است و دولت، مجلس و دادگستری، صرفاً در حکم کارگزاران و بازوان ایشان بوده و در مشروعیت خود، منوط به تنفیذ و نظارت استصوابی و ولایت ولی ‏فقیه می‏باشند.

آیا نظارت استصوابی در تعارض با حق مردم است؟ / تأملی در چرایی لزوم احراز صلاحیت ها

نظارت استصوابی به دو دلیل الزام دارد: در صورتی که استطلاعی باشد، شورای نگهبان فلسفه‌ی وجودی و کارویژه‌اش را از دست می‌دهد. همچنین از آنجا که اصل حقوق اساسی جمهوری اسلامی بر حاکمیت الهی مبتنی است، حاکمیت مردمی جاری در انتخابات، با نظارت استصوابی شورای نگهبان، به مثابه‌ی نهاد حافظ اسلامیت نظام، محقق می‌گردد.

توسعه‌گرایی در مکتب نیاوران ؛ الگوی توسعه به روایت تئوریسین‌های دولت یازدهم

·مکتب نیاوران جریانی سیاسی، اقتصادی و فرهنگی است که ریشه‌های آن را می‌توان در اواخر دهه‌ی 1360 و با انتخاب هاشمی رفسنجانی به ریاست‌جمهوری اسلامی ایران و در درون مجموعه‌ی مدیریتی کشور جست‌وجو کرد. اصول سیاسی حاکم بر تفکر این جمع را می‌توان در محافظه‌کاری، تعامل مداوم با غرب و شعار آزادی و توسعه‌ی سیاسی جست‌وجو کرد. مبنای علمی رویکرد نیاوران به اقتصاد، نگاه تخصصی و به تبع آن، خارج کردن تحلیل‌های دینی از اقتصاد است. نتیجه‌ی قطعی این نگاه، استحاله‌ی گفتمان اقتصادی انقلاب اسلامی و مفاهیمی چون استقلال اقتصادی، خودکفایی، نهضت محرومیت‌زدایی، اقتصاد مقاومتی و جهاد اقتصادی به‌نحوی است که با گفتمان اقتصاد بازار همراه شود.