به نام ایران، به کام منافقین و ضد انقلاب/ تولید و پخش کلیپ و تبلیغات مکرر شبکه‌ ماهواره ای "GM-TV" در راستای حمایت از کالای ایرانی!!

این شبکه در رقابتی عجیب و غریب با شبکه‌های داخلی می‌خواهد بگوید: «ما از شما در جذب مخاطب موفق‎تریم» مخاطب ایرانی اگر شبانه‌روز هم پای تلوزیون جم و امثالهم باشد، باز هم غیرت و عرق ملی دارد، پس «جم» برای جذب بیشتر، به یک مسئله‌ی داخلی و ملی چنگ می‌اندازد. دقیقا همان‌کاری که در ایام محرم انجام می‌دهد؛ یعنی پخش تیزری با محوریت امام حسین(ع) و موسیقی حزین و «سلام بر حسین(ع)» و ... که مابین سریال‌های ترکی پخش می‌شود. این تفکری ساده‌لوحانه است که گمان کنیم شبکه‌ای که صاحب‌اش سعید کریمیان است و پدرش عضو مجاهدین خلق بوده و خودش چند صباحی را در پادگان اشرف گذرانده و بقیه‌ی افراد خانواده‌اش هم ربطی به مجاهدین خلق و دشمنان ایران دارند، با این کارش قصد ادای احترام به امام حسین(ع) را دارد.

رحیم پور ازغدی: "یوحنا" معلم یزید را بشناسید

حسن رحیم پور ازغدی با اشاره به اینکه تاریخ اهل سنت غالباً تاریخ محبت به امام حسین(ع) بوده است گفت: مرزکشی میان سنی و وهابی در مورد عاشورا و امام حسین امروزه ضروری است. وهابیت و اهل سنت یکی نیستند و از جنبه های گوناگون از جمله مباحث کلامی تفاوت دارند.

عاشورا در انديشه امام خمينى(ره)

با اين كه بيش از هزار و سيصد صد سال از واقعه جانسوز عاشورا مى‏گذرد، اما هنوز عاشورا چشمه جوشان حماسه و آزادگى و رمز جهادِ پايدار براى ماندگارى آيين الهى است؛ آيينى پيام آور توحيد و عدل و در خور شأن والاى انسان، تا به بركت شعور خدادادى و شور حقيقت خواهى، شايسته جانشينى پروردگار در زمين گرديده، جان او تجلى گاه توحيد و عدل شود.

بازخوانی پروژه شیعه شناسی و نابودی شیعه از نگاه یکی از تئوریسین‌های جریان نومحافظه‌کار آمریکا

فرانسیس فوکویاما: شيعه پرنده ايست که دو بال دارد. بال سبز اين پرنده مهدویت و عدالت‌خواهی و بال سرخ آن شهادت طلبی است که ريشه در کربلا دارد. اين پرنده زرهي به نام ولايت پذيری به تن دارد که او را فنا ناپذير کرده و قدرتش با شهادت دوچندان مي شود .شیعه عنصری است که هر چه او را از بین می برند بیشتر می شود.

ظهور عقل در قیام عاشورا

با عقل می توان به فطرت بشر توجه کرد و محور اصلی گفتگوی میان انسان ها را برای درس ها و عبرت های تاریخ، رهایی از وضع موجود و بالاخره برای رشد جامعه انسانی رقم زد.

دشمن شناسی در صلح امام حسن (ع) و قیام امام حسین (ع)

"این روزها از بعضی تریبون ها شنیده میشود که در کربلا هم مذاکره صورت گرفت . خوب این درست ، اما صورت مذاکرات چه بود ؟ امام حسین (ع) در چهار ماهی که در مکه مستقر شد مذاکره کرد. امام با چه کسی مذاکره کرد؟ مذاکره او با قبایل و سران قبایل بود و تنویر افکار عمومی و دشمن شناسی کرد و با معرفی دشمن زوایای عهد شکنی و پیمان شکنی دشمن را آشکار نمود"

بصیرت حسینی- قسمت دوم؛ هیئت سکولار در تقابل با اندیشه حسینی

بی شک سیاسی کاری به معنای طرح مباحث غرض ورزانه خطی و جناحی که با اهداف وحدت گرایانه انقلاب و سیره مقام معظم رهبری همخوانی ندارد، امری است ناپسند اما این که به اسم مقابله با سیاسی کاری ، اصل طرح مباحث سیاسی روز و به خصوص بصیرت افزایی متعهدانه در محافل حسینی را نفی کنیم، آیا مگر معنایی به جز آب به آسیاب دشمن ریختن دارد؟!

بصیرت حسینی- قسمت سوم؛ توصیه های مقام معظم رهبری به هیئت های مذهبی

«معرفت‌زایی» و «شناخت» باید از مهمترین کارکردهای هیئت­ باشد. رهبر معظم انقلاب فرموده‌اند: «فهمیدن قضیه‌ی عاشورا فقط در تاریخ نیست، در هر زمانی باید دید عناصر تشکیل‌دهنده‌ی هویت یزیدی کجا پیدا می‌شود؟ آن‌‌گاه در مقابلش باید عناصر تشکیل دهنده‌ی هویت حسینی را به میدان آورد. منبر باید انسان‌ساز باشد، اندیشه‌ساز باشد. روضه و نوحه و سینه‌زنی باید فضا را از مسائل زنده‌ی حسینی، معرفت و آگاهی پر کند.»

بازخوانی=> مهم: درس‌ها و عبرت های عاشورا در عرصه رفتار سیاسی/ مشتمل بر 89 منبع

این گفتار، تحلیل عوامل زمینه‌ساز حادثه عاشورا را مایه عبرت جامعه اسلامی و نظام دینی دانسته، مهم‌ترین آن‌ها را تحت عنوان دگرگونی ارزش‌ها و آرمان‌های حاکم بر جامعه نبوی و کوتاهی خواص از انجام رسالت خود، بازگو می‌نماید؛ جدایی مردم از اهل‌بیت(ع) و دنیاگرایی خواص از جمله موضوعاتی است که در این بخش مورد توجه قرار گرفته است.

مهم=> عبرت های عاشورا؛ عوامل صعود و سقوط و عوامل پیوستن و جاماندن از کاروان سیدالشهدا

مقام معظم رهبری: "عبرت ماجرای امام حسین این است که انسان فکر کند در تاریخ و جامعه‌ی اسلامی؛ آن هم جامعه‌ای که در رأس آن، شخصی مثل پیامبر خدا - نه یک بشر معمولی - قرار دارد و این پیامبر، ده سال با آن قدرت فوق تصوّر بشری و با اتّصال به اقیانوس لایزال وحی الهی و با حکمت بی‌انتها و بی‌مثالی که از آن برخوردار بود، در جامعه حکومت کرده است و بعد باز در فاصله‌ای، حکومت علی بن ابی‌طالب بر همین جامعه جریان داشته است و مدینه و کوفه، به نوبت پایگاه این حکومت عظیم قرار گرفته‌اند؛ چه حادثه‌ای اتّفاق افتاده و چه میکروبی وارد کالبد این جامعه شده است که بعد از گذشت نیم قرن از وفات پیامبر و بیست سال از شهادت امیرالمؤمنین علیهما السّلام، در همین جامعه و بین همین مردم، کسی مثل حسین بن علی را با آن وضع به شهادت می‌رسانند؟!"